Verval vreet aan prestigieus Sluishuis IJburg

Als ZZP’er bouw je geen pensioen op; ons koophuis in Amsterdam-IJburg is ons pensioen. Aangezien wij inmiddels een zekere leeftijd naderden en ons werk onzeker was geworden door ontwikkelingen in de digitale wereld, wilden wij ons pensioen verzilveren. Net toen we het besluit om te verkopen hadden genomen, werd onze voordeur echter ingegooid door bewoners van Amsterdam-IJburg die niet kunnen omgaan met de vrijheid van meningsuiting.

Nadat onze voordeur was hersteld en we ons huis dan eindelijk in de verkoop hadden gezet, daalden de huizenprijzen vanwege de stijging van de hypotheekrente, die tot dan toe nul was geweest, met hysterische huizenprijzen tot gevolg. Huizen die tot dusver als zoete broodjes waren verkocht, werden ineens met argusogen bekeken. Bezichtiging na bezichtiging volgde. Een aardig bod op ons huis werd door ons afgeslagen, waarvan we achteraf wel toch wel spijt hadden. Alleen huizen die instapklaar waren, waren snel verkocht. En het onze was dat helaas niet, vonden de kieskeurige dertigers.

Ons toekomstperspectief was een opbrengst van het huis, die voldoende was om van te leven. Ik zou dan eindelijk kunnen doen wat ik mijn hele leven al had gewild, namelijk fulltime schrijven. Wat onze volgende woonbestemming zou zijn, wisten we eigenlijk niet. Het pas opgeleverde Sluishuis op Steigereiland Noord lonkte … Van buiten was het nieuwe project in elk geval gelukt, van binnen kende ik het niet.

Hoewel ons huis nog niet verkocht was, vroeg ik een bezichtiging aan van een appartement in het Sluishuis, met een houten terras en voldoende ruimte om in te leven, dat even ervoor de verkoop in was gegaan. Bij aankomst liepen we via het publieke plein van het appartementencomplex in een felle wind naar de ingang, wat me verbaasde omdat het onderweg naar het prestigieuze project niet had gewaaid. Blijkbaar vingen de hoge appartementengebouwen rondom het plein bovengemiddeld veel wind van het erachter gelegen IJsselmeer. Het was er koud. Lees verder

Wanneer je wijk wordt overgenomen door duistere figuren

Sinds enige tijd heb ik in IJburg te maken met intimidatie door duistere figuren. Ze proberen me de mond te snoeren. Het heeft te maken met mijn blogs, onze besloten Facebookgroep ‘IJburg, de andere kant. Ongecensureerd’ en Twitter. Kennelijk bevalt het ze niet dat ze in IJburg niet ongehinderd hun gang kunnen gaan. Ondermijning, drugshandel, dit alles speelt inmiddels in IJburg. Weliswaar lopen er hier naar verluidt 100-en rechercheurs rond, maar de politie is verder onzichtbaar.

De intimidaties begonnen in mei 2022 en nadat ik er een tijd geen last van had gehad, was het er de afgelopen week ineens weer. Een mij onbekende Marokkaanse, in het zwart geklede man sprak me bij AH IJburg aan. Hij noemde, terwijl ik hem passeerde, mijn naam en huisnummer. Beide keren dat ik in IJburg werd geïntimideerd, hingen samen met bijdragen op sociale media over ondermijning in de wijk. Steeds als dit soort creeps me intimideren, voel ik me onveilig en bel ik de politie om het te melden.

Ik weet goed waartoe deze creeps in staat zijn, maar wil me niet bang laten maken. Ik ben niet belangrijk genoeg om te worden ontvoerd of vermoord, denk ik dan. En dat is ook zo. Ik wil me de mond niet laten snoeren. Je weet inmiddels dat in IJburg duistere zaken spelen en dat criminelen de wijk willen overnemen. Je kunt dit niet laten gebeuren en er niets van zeggen. De politiek doet niets; de mainstream media zwijgen.

Kroonprinses Amalia zit sinds kort gedwongen thuis, omdat ze door vertegenwoordigers van de georganiseerde misdaad wordt bedreigd. De Mocromaffia rukt in Nederland steeds verder op, ook in Amsterdam-IJburg.

Intimidatie loont in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg

We woonden nog maar twee jaar in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg of ik kreeg al te maken met de destructieve effecten van dit sociale experiment. Toen ik jongeren die zich ernstig misdroegen in mijn straat fotografeerde, kwam een van hen naar me toe en eiste dat ik de foto’s van mijn mobiele telefoon verwijderde. Als ik dat niet deed, zou zijn oom wel verhaal bij me komen halen. Ik liet me intimideren en verwijderde de foto’s van mijn telefoon.

Enige tijd erna schold op Haveneiland-Oost een groep hangjongeren me uit, terwijl ik ze fotografeerde, nadat ze zich in de publieke ruimte hadden misdragen. De straatcoaches kozen hun kant en vermaanden me dat ik de foto’s zou verwijderen. Deze keer gaf ik geen gevolg aan het verzoek tot verwijdering en zei dat ik in de publieke ruimte het recht had om mensen vast te leggen. Lees verder

Waarom interesseren zware criminelen zich voor blogger in Amsterdam-IJburg? (Met update)

In Amsterdam-IJburg durf ik me alweer een tijdje op straat te begeven zonder dat ik op mijn hoede ben en op elke hoek een verdacht persoon verwacht. Vier maanden geleden werd ik in Winkelcentrum IJburg, in de AH, ernstig geïntimideerd door twee mij volstrekt onbekende figuren. Het waren echte creeps, die ik het beste kan omschrijven als deel uitmakend van de zware criminaliteit. Ik leidde dit af aan hun dure exclusieve kleding en dito auto, waarmee ze zich verplaatsten en, nadat ze me hadden geintimideerd, het eiland af spurtten. Lees verder

Jongerenwerker Amsterdam-IJburg koestert radicaal gedachtegoed (met updates)

Printscreen afbeelding Facebookpagina Safoan Mokhtari, alias KAMI-KAZI (KroonArabierenMitsIslamitisch-KogelsAanZionistischeInfiltranten), als Arabische strijder

Update 11-5-2022:
Vandaag. 11 mei 2022, ben ik ernstig geïntimideerd door een Marokkaanse man bij AH IJburg. De man was me buiten de AH al opgevallen, omdat hij me in de gaten hield, althans dat dacht ik. Maar ik wilde niet paranoide zijn. Ik betrad de AH net als hij. Bij de kassa stond hij ineens achter me met een blikje energiedrank.

Toen ik had afgerekend, zei hij; “Een fijne dag, Xandra’. Hij droeg een paarse zonnebril  en hij was heel duur gekleed. Ik herkende hem niet van IJburg. Ik bleef staan en vroeg hem: ‘Wie ben jij? Safoan Mokhtari?’ Want daar leek hij op. Hij antwoordde niet en zei dat ik een dossier uit 2018 op internet had geplaatst en dat ik dat moest verwijderen. Hij zei dat ik ze met rust moest laten verder. Hij zei dat ik de confrontatie zocht en ik was begonnen. Hij zei; ‘Jij moet oppassen’.  Ik zei dat ik dat het een bedreiging was. ‘Nee, nee, dat is geen bedreiging,’ zei hij.
Erna liep hij naar buiten en ging bij een donkere man staan, die net als hij posh gekleed was. Ik zei dat ik de politie zou bellen en liep weer naar binnen. De Marokkaan en de donkere man kwamen de AH in, waarop ze herhaalden dat ik geen dingen op Twitter moest plaatsen. De donkere man keek me intimiderend aan. Er kon geen lachje vanaf, waarvan ik iets zei. Hij begon te lachen en ik zag dat hij gouden tanden had.     Lees verder

Als je in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg misstanden meldt krijg je een steen door je ruit

Op een winderige dag in februari 2020 zijn een medebewoner van IJburg en ik de besloten Facebookgroep ‘IJburg, de andere kant. Ongecensureerd’ gestart. Onder andere uit onvrede met de Facebookgroep over IJburg van politie Amsterdam en de gemeente, waarin werd gecensureerd. Duistere aspecten van de Wijk zonder Scheidslijnen, aan de andere kant van de IJburglaan, werden er nauwelijks belicht.

Eerder die dag hadden de buurtbewoner en ik een gesprek gehad met Maxim, van de toenmalige fractie van Forum voor Democratie (FvD), naar aanleiding van de straatroofplaag van dat jaar, die ik netjes had gemeld op mijn nieuwssite op basis van informatie van politie Amsterdam, met als dieptepunt 6 straatroven in 1 week. Pas nadat ik deze plaag op mijn bescheiden nieuwssite had gemeld, berichtten de MSM hierover. Maxim zei me dat mijn nieuwssite aardig wat bezoekers trok en er vast behoefte bestond aan een besloten groep waarin bewoners hun hart over de misstanden in IJburg konden luchten. Thuis gekomen maakte ik direct de besloten Facebookgroep ‘IJburg de andere kant, Ongecensureerd‘, over veiligheid en leefbaarheid in de wijk. Lees verder

No-go area Wijk zonder Scheidslijnen Amsterdam-IJburg

Sinds kort mijd ik Haveneiland-West, Wijk zonder Scheidslijnen IJburg, inmiddels voor mij een absoluut no-go area. Het is een overlevingsstrategie sinds ik door een bewoner met de dood ben bedreigd. Deze begint als ik naar het winkelcentrum loop, via straten met gemengde woonblokken, waar het eeuwig waait. Marokkaanse jongeren hebben weer eens huisgehouden in de wijk. Ik passeer een pas geopende kledingwinkel, die luxe uitstraalt, voor een te duur publiek, met gouden toegangspalen, rode koorden en vieze ruiten, die ingeslagen zijn. Lees verder

Vrijheid van meningsuiting geldt niet in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg

Gemengd woonblok Haveneiland-West, IJburg

De invoering van de socialistische heilstaat Wijk zonder Scheidslijnen IJburg heeft zijn prijs en dat is de vrijheid van meningsuiting. Al sinds 2008 worstel ik hiermee. Mijn eerste kritische blog over het sociale experiment Wijk zonder Scheidslijnen IJburg, van 2008, kreeg ontelbare negatieve reacties, waaronder ‘Ik spreek niet met een NSB’er’. Die NSB’er was ik, de schrijver van een volkomen onschuldig weblog met kritiek op het multiculturele experiment dat door de Partij van de Arbeid in IJburg werd ingevoerd. Lees verder