Waarom interesseren zware criminelen zich voor blogger in Amsterdam-IJburg? (Met update)

In Amsterdam-IJburg durf ik me alweer een tijdje op straat te begeven zonder dat ik op mijn hoede ben en op elke hoek een verdacht persoon verwacht. Vier maanden geleden werd ik in Winkelcentrum IJburg, in de AH, ernstig geïntimideerd door twee mij volstrekt onbekende figuren. Het waren echte creeps, die ik het beste kan omschrijven als deel uitmakend van de zware criminaliteit. Ik leidde dit af aan hun dure exclusieve kleding en dito auto, waarmee ze zich verplaatsten en, nadat ze me hadden geintimideerd, het eiland af spurtten. Lees verder

Sociaal experiment Sluishuis Amsterdam-IJburg

Anderhalve week geleden werd het ‘iconische’ Sluishuis in IJburg opgeleverd. Een prachtige constructie van aluminium en hout, gelegen in het IJ bij het Steigereiland, even voordat je via de sierlijke witte Heerma-brug de wijk IJburg binnenkomt. Een paradijselijke plek met water, boten, een restaurant en wandelboulevards rondom. Het was een groot feest, met ballonnen, verhuiswagens en blije bewoners, die hun gloednieuwe huurappartementen betrokken. Een betonnen trap, met aan weerszijden de houten terrassen van de duurste appartementen, leidde de bezoeker en bewoner naar het dak.

Ons huis op Haveneiland-West was even ervoor de verkoop ingegaan. Ook ik wilde dolgraag huren in dit indrukwekkend gebouw, dat ik in de jaren ervoor in afschuw had zien verrijzen. Zou het opnieuw een duistere constructie worden, zoals er al zo veel zijn in IJburg? Toen de steigers uiteindelijk waren verdwenen, verscheen tot mijn verbazing een wonderschoon bouwwerk, dat wel gelegen was in een grimmige omgeving, waar in de loop van de tijd autobranden waren geweest, schietpartijen en gewapende woningovervallen … Daarvan repten de brochures vast niets.

Zou het Sluishuis zich aan de heilloze gevolgen van de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg kunnen onttrekken? Tot dan toe was het geen enkele nieuwe ontwikkeling gelukt. Zouden de bewoners van het mooie nieuwe gebouw zich opsluiten in hun veilige enclave wanneer ze eenmaal langs het armoedige kadegebouw naar het sfeerloze winkelcentrum, met erachter het koude en naargeestige Joris Ivensplein, decor van criminaliteit en Marokkaanse rapnummers (vanaf 2:37), waren gelopen. Winkelcentrum IJburg, waar ondernemers al tijden nood klaagden over het gebrek aan kapitaalkrachtig publiek, dat het centrum leek te mijden, en straatcoaches de AH afschermden. Lees verder

Gevangen in mijn huis in Amsterdam-IJburg

 

De afgelopen week zat ik ‘gevangen’ in mijn huis in IJburg. Al eerder werd ik op straat geïntimideerd en bedreigd om berichtgeving op mijn nieuwssite en blog, maar deze keer was het terreur, zodat ik de desolate straten van het eiland nu echt even wilde mijden.

Nadat ik een week geleden in onze besloten facebookgroep ‘Het reilen en zeilen op IJburg. Ongecensureerd’ een foto van een appartement had gepost, vergezeld van een tekst die verwees naar een eerder bericht op mijn nieuwssite ‘Het reilen en zeilen op IJburg. Ongecensureerd’, brak de pleuris uit. Het bewuste appartement in IJburg werd bewoond door een man die in 2020 ‘pedo’ op zijn huis had gekalkt gekregen en van wie de ramen waren ingegooid. Bij navraag indertijd bleek dat de man werd geterroriseerd door jongeren uit de buurt, de ‘harde kern van de Joris Ivensplein-groep, een bende van Marokkaanse jongeren die de omgeving rond dit plein al tijden onveilig maakte, met inbraken, vandalisme. Lees verder

Sinterklaasoptocht achter zwarte schermen in Amsterdam-IJburg

Onderweg naar de verschroeide hagen aan de Pampuslaan, waar de avond ervoren, gelijktijdig met de heftige rellen in Rotterdam, Marokkaanse relschoppers onophoudelijk vuurwerk hadden afgestoken en brandjes hadden gesticht, hoorden we een stem schallen via een luidspeaker.

‘Het zal de Sinterklaasoptocht wel zijn.’ Sinds enige jaren was deze ook in IJburg. Meestal met beveiliging. We passeerden de haven, waar zwarte schermen waren geplaatst. Zou dat in verband met de vuurwerkrellen zijn? vroeg ik me af. We liepen dichterbij en ik zag twee in het zwart geklede mannen, die een controle uitvoerden. Ineens wist ik dat het de vermaledijde QR-controle was. Sinds enige weken was in Nederland de 3G-Regel naar Duits en Oostenrijks voorbeeld ingevoerd, waarbij ongevaccineerden alleen met een negatieve test horeca, zwembaden en evenementen mochten bezoeken. In parken mochten ze gelukkig nog wel komen. Vergelijkingen met de maatregelen tegen de Joodse medemens van voor de oorlog waren verboden en uit den boze. Lees verder

Vluchten voor Marokkanen

Appartement schoonfamilie aan de Louis Apolstraat, Amsterdam-Slotervaart, vlak voor de sloop

Mijn schoonmoeder in Amsterdam Nieuw-West vraagt me, zoals vaker, hoe het met de Marokkanen in IJburg is gesteld. Zij heeft met haar gezin jarenlang in Amsterdam-Slotervaart gewoond en van dichtbij de transitie van nette arbeiderswijk naar Hellhole meegemaakt. Jarenlang woonde mijn schoonfamilie aan de Louis Apolstraat, om de hoek van de Hart Nibbrigstraat, waar Mohammed B., de moordenaar van filmmaker Theo van Gogh, met zijn familie leefden, in Blok 26. Lees verder

In de socialistische heilstaat Amsterdam-IJburg ben je al snel ‘racist’

In januari 2020 kwamen een bewoner van Haveneiland-West en ik bijeen met twee mensen van Forum voor Democratie Amsterdam. In die tijd waren er veel straatroven in Amsterdam-IJburg en we wilden onze zorgen met hen delen. We zaten in een café in het winkelcentrum. De informele bijeenkomst was geïnitieerd door de bewoner, die indertijd lid was van Forum. Een van de leden van Forum had gevraagd of ik er ook bij wilde zijn, omdat hij bekend was met mijn blog- en nieuwssite. In het café vertelden de bewoner en ik hun dat je in de socialistische heilstaat IJburg al snel voor fascist werd uitgemaakt als je kritiek uitte op de multiculturele samenleving. Ze wisten er alles van.

Een van hen stelde voor dat we op Facebook een besloten groep zouden starten voor IJburgers die net als de bewoner en ik moeite hadden met de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg. ‘Er zijn vast mensen die kritiek hebben, maar ze durven onder hun eigen naam niet te reageren. Als jullie een groep beginnen waar dat wel kan … ,‘ zei hij en hij vervolgde tegen mij: ‘Ik was even op je nieuwssite. En ik was er met zo’n zeven anderen … Ik zie voldoende vraag naar een dergelijke groep’.

Ik vond het direct een prima idee en zodra ik thuis was, maakte ik een besloten Facebookgroep en noemde deze ‘IJburg, de andere kant’. De man van het FvD adviseerde me desgevraagd om er ‘Ongecensureerd’ aan toe te voegen, naar mijn nieuwssite ‘Het reilen en zeilen op IJburg, ongecensureerd’.  Aldus geschiedde. De bewoner en ik werden ieder beheerder van de besloten Facebook-groep ‘IJburg, de andere kant. Ongecensureerd’. Lees verder

Groen getto Amsterdam-IJburg

Onlangs verscheen in een tweet, op Twitter, een filmpje over windmolenpark Amsterdam-IJburg. Ik had al wel vaag vernomen dat er een plan was voor het plaatsen van windmolens in IJburg. maar dacht dat deze bij het nieuwe Buiteneiland waren gepland. Rot voor de kopers daar, waar ook al een IJmeerverbinding was voorzien, maar een ver-van-mijn-bed-show. Lees verder

Amsterdam-IJburg glijdt af richting getto (met updates)

Franz Zieglerstraat, Haveneiland-Oost, IJburg

In Zweden is het al zo ver. Hele wijken van de grote steden, zoals Malmö, Stockholm en Gotenburg, zijn onleefbaar en veranderd in getto’s, omdat ze door bendes van niet-westerse criminelen worden beheerst, zo berichtte onlangs de Volkskrant. De Zweedse politieke correctheid en gebrek aan beleid zijn de voornaamste oorzaken van deze schadelijke ontwikkeling.

Ook in Nederland dreigen inmiddels wijken door criminele jongeren van niet-westerse afkomst te worden overgenomen. Kijk bijvoorbeeld naar Amsterdam-IJburg, het socialistische experiment Wijk zonder Scheidslijnen, van de Partij van de Arbeid (PvdA), waarbij gloednieuwe woonblokken een menging moesten bevatten van kansrijke kopers en kansarme (multiprobleem-)huurders. Vanaf 2005 werden hele straten vanuit probleemwijken als Nieuw-West en Zuidoost naar Vinex-wijk IJburg overgeplaatst. Dit voor de ‘broodnodige doorstroming’ in het kader van de stadsvernieuwing van deze wijken. In IJburg ging het al snel zichtbaar bergafwaarts. Je kon de IJburglaan, die het eiland verdeelt, niet belopen of je werd ermee geconfronteerd. Elke dag was er weer een ondernemer het slachtoffer van inbraak, met ingeslagen ramen. Bedrijven hielden het voor gezien en zochten hun heil elders. In 2008 kreeg de wijk mede als gevolg hiervan een eigen politiebureau. Lees verder