Zoektocht naar nieuw huis

 

Nadat we ons huis in Amsterdam-IJburg hadden verkocht,  begonnen we een zoektocht naar een nieuw huis. Binnen een beperkte tijd moesten we onderdak zien te vinden, want nog drie maanden en dan moesten we ons oude huis verlaten. Het project Sluishuis , waar ik graag had willen wonen, bleek voor ons onbetaalbaar. Wellicht niet spijtig want wie ook ik erover sprak vond het ‘mooi’ van buiten, maar onaantrekkelijk om in te wonen. Geen privacy, alsof je wekelijks zou moeten meegenieten van de verjaarspartijtjes van je buren, met al die plexiglazen balkonnetjes die  uitkwamen op eenzelfde binnenplaats, die bovendien publiek toegankelijk was. Ook bleek dit binnenplein bij nader inzien een waar windgat, wat niet verwonderlijk was, gezien de locatie vlak bij het IJsselmeer.

Wanneer je geen pensioen hebt opgebouwd, kun je als zelfstandige weliswaar een schitterende omzet hebben behaald, maar vervolgens telt slechts je AOW. Dus een mooie lening zat er voor ons niet meer in, zo werd ons door een hypotheekadviseur verteld. Het verkleinde onze mogelijkheden voor een geschikt huis aanzienlijk. Desondanks gingen we opgewekt van start. Lees verder

Tijd om uit IJburg te vertrekken

Ed Pelsterpark, Haveneiland-West, IJburg

Nadat we ons huis op Haveneiland-West, IJburg, eindelijk hadden verkocht, had ik even de illusie dat ik in deze vinexwijk wilde blijven wonen. Inmiddels had ik er 15 jaar gewoond.

Als een van de eerste bewoners van IJburg zag ik dat de wijk binnen no time afgleed, terwijl deze nog niet eens tot bloei was gekomen. In 2008 was ik er getuige van dat hele straten vanuit Nieuw-West, waar mijn schoonfamilie destijds hetzelfde blok bewoonde als dat van Mohammed B., werden overgeplaatst naar de ‘exclusieve’ wijk Amsterdam-IJburg. Toen ik de schotels aan de gevels van een pas opgeleverd blok in onze straat zag verschijnen, was het eerste wat ik dacht: dit is nieuws. Ons was in glanzende brochures het keurige Amsterdam-Buitenveldert voorgeschoteld en het werd achterstandswijk Amsterdam-Slotervaart. Sindsdien deed ik op mijn blog van deze onzalige ontwikkeling verslag. Het nieuws over het verval van vinexwijk Amsterdam-IJburg werd echter door het merendeel van de MSM genegeerd. Toen ik een ‘journalist’ van IJburg TV wees op de vele inbraken aan de IJburglaan, zei hij dat dergelijke zaken niet zijn business waren.

Lees verder

Wanneer je wijk wordt overgenomen door duistere figuren

Sinds enige tijd heb ik in IJburg te maken met intimidatie door duistere figuren. Ze proberen me de mond te snoeren. Het heeft te maken met mijn blogs, onze besloten Facebookgroep ‘IJburg, de andere kant. Ongecensureerd’ en Twitter. Kennelijk bevalt het ze niet dat ze in IJburg niet ongehinderd hun gang kunnen gaan. Ondermijning, drugshandel, dit alles speelt inmiddels in IJburg. Weliswaar lopen er hier naar verluidt 100-en rechercheurs rond, maar de politie is verder onzichtbaar. Lees verder

Intimidatie loont in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg

We woonden nog maar twee jaar in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg of ik kreeg al te maken met de destructieve effecten van dit sociale experiment. Toen ik jongeren die zich ernstig misdroegen in mijn straat fotografeerde, kwam een van hen naar me toe en eiste dat ik de foto’s van mijn mobiele telefoon verwijderde. Als ik dat niet deed, zou zijn oom wel verhaal bij me komen halen. Ik liet me intimideren en verwijderde de foto’s van mijn telefoon.

Enige tijd erna schold op Haveneiland-Oost een groep hangjongeren me uit, terwijl ik ze fotografeerde, nadat ze zich in de publieke ruimte hadden misdragen. De straatcoaches kozen hun kant en vermaanden me dat ik de foto’s zou verwijderen. Deze keer gaf ik geen gevolg aan het verzoek tot verwijdering en zei dat ik in de publieke ruimte het recht had om mensen vast te leggen. Lees verder

Waarom interesseren zware criminelen zich voor blogger in Amsterdam-IJburg? (Met update)

In Amsterdam-IJburg durf ik me alweer een tijdje op straat te begeven zonder dat ik op mijn hoede ben en op elke hoek een verdacht persoon verwacht. Vier maanden geleden werd ik in Winkelcentrum IJburg, in de AH, ernstig geïntimideerd door twee mij volstrekt onbekende figuren. Het waren echte creeps, die ik het beste kan omschrijven als deel uitmakend van de zware criminaliteit. Ik leidde dit af aan hun dure exclusieve kleding en dito auto, waarmee ze zich verplaatsten en, nadat ze me hadden geintimideerd, het eiland af spurtten. Lees verder

Sociaal experiment Sluishuis Amsterdam-IJburg

Anderhalve week geleden werd het ‘iconische’ Sluishuis in IJburg opgeleverd. Een prachtige constructie van aluminium en hout, gelegen in het IJ bij het Steigereiland, even voordat je via de sierlijke witte Heerma-brug de wijk IJburg binnenkomt. Een paradijselijke plek met water, boten, een restaurant en wandelboulevards rondom. Het was een groot feest, met ballonnen, verhuiswagens en blije bewoners, die hun gloednieuwe huurappartementen betrokken. Een betonnen trap, met aan weerszijden de houten terrassen van de duurste appartementen, leidde de bezoeker en bewoner naar het dak.

Ons huis op Haveneiland-West was even ervoor de verkoop ingegaan. Ook ik wilde dolgraag huren in dit indrukwekkend gebouw, dat ik in de jaren ervoor in afschuw had zien verrijzen. Zou het opnieuw een duistere constructie worden, zoals er al zo veel zijn in IJburg? Toen de steigers uiteindelijk waren verdwenen, verscheen tot mijn verbazing een wonderschoon bouwwerk, dat wel gelegen was in een grimmige omgeving, waar in de loop van de tijd autobranden waren geweest, schietpartijen en gewapende woningovervallen … Daarvan repten de brochures vast niets.

Zou het Sluishuis zich aan de heilloze gevolgen van de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg kunnen onttrekken? Tot dan toe was het geen enkele nieuwe ontwikkeling gelukt. Zouden de bewoners van het mooie nieuwe gebouw zich opsluiten in hun veilige enclave wanneer ze eenmaal langs het armoedige kadegebouw naar het sfeerloze winkelcentrum, met erachter het koude en naargeestige Joris Ivensplein, decor van criminaliteit en Marokkaanse rapnummers (vanaf 2:37), waren gelopen. Winkelcentrum IJburg, waar ondernemers al tijden nood klaagden over het gebrek aan kapitaalkrachtig publiek, dat het centrum leek te mijden, en straatcoaches de AH afschermden. Lees verder

Brief aan burgemeester Amsterdam in verband met intimidatie in AH IJburg (met update)

AH IJburg, IJburglaan

De volgende brief heb ik vandaag per e-mail verzonden aan burgemeester Halsema van Amsterdam:

Amsterdam, 13 juni 2022

Onderwerp: Intimidatie in verband met blog over medewerker gemeente Amsterdam

Geachte burgemeester Halsema,

Graag richt ik me tot u in verband met het volgende:

Sinds 2005 ben ik bewoner van Amsterdam-IJburg. In 2006 ben ik een blog gestart over de nieuwe wijk, dat ik nog steeds onderhoud, www.xandralammers.nl.

Ook ben ik een nieuwssite over IJburg begonnen, waarin in misstanden in IJburg meld, aangezien ik de indruk kreeg dat deze de gewone media niet bereikten, www.hetreilenenzeilenopijburg.nl.

Begin 2020 zijn een (voormalige) bewoner van het Haveneiland en ik een besloten Facebookgroep begonnen, ‘IJburg, de andere kant. Ongecensureerd’ (992 leden).  De reden hiervan is dat we de besloten Facebook-groep van gemeente en politie Amsterdam, IJburgVeiligheid, te beperkt vonden. Onze besloten Facebook-groep gaat over veiligheid, leefbaarheid en is ongecensureerd.

In deze besloten Facebook-groep worden misstanden gemeld, met name op het Haveneiland, waarbij ik als beheerder filmpjes plaats die bewoners mij opsturen die zij zelf niet durven te plaatsen. Ik heb geschreven /filmpjes geplaatst over onder andere de misstanden aan de Pampuslaan en die aan de IJburglaan. Vrij recent heeft immers aan de IJburglaan een tabakswinkel op last van u de deuren moeten sluiten vanwege verdenking van ondergronds bankieren en bezoek van zware criminelen. Dit nadat de ruiten van de winkel waren ingegooid en er brandbare vloeistof naar binnen was gegooid.  Deze winkel heeft onlangs de deuren weer geopend. Ik heb onder andere een rechterlijke uitspraak in onze Facebook-groep geplaatst, waaruit bleek dat de eigenaar verdacht werd van ondergronds bankieren en dat hij bezoek zou krijgen van zware criminelen. Lees verder

Als je in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg misstanden meldt krijg je een steen door je ruit

Op een winderige dag in februari 2020 zijn een medebewoner van IJburg en ik de besloten Facebookgroep ‘IJburg, de andere kant. Ongecensureerd’ gestart. Onder andere uit onvrede met de Facebookgroep over IJburg van politie Amsterdam en de gemeente, waarin werd gecensureerd. Duistere aspecten van de Wijk zonder Scheidslijnen, aan de andere kant van de IJburglaan, werden er nauwelijks belicht.

Eerder die dag hadden de buurtbewoner en ik een gesprek gehad met Maxim, van de toenmalige fractie van Forum voor Democratie (FvD), naar aanleiding van de straatroofplaag van dat jaar, die ik netjes had gemeld op mijn nieuwssite op basis van informatie van politie Amsterdam, met als dieptepunt 6 straatroven in 1 week. Pas nadat ik deze plaag op mijn bescheiden nieuwssite had gemeld, berichtten de MSM hierover. Maxim zei me dat mijn nieuwssite aardig wat bezoekers trok en er vast behoefte bestond aan een besloten groep waarin bewoners hun hart over de misstanden in IJburg konden luchten. Thuis gekomen maakte ik direct de besloten Facebookgroep ‘IJburg de andere kant, Ongecensureerd‘, over veiligheid en leefbaarheid in de wijk. Lees verder