IJburg College
Afgelopen woensdag werd in het duistere IJburg College een debat gehouden over verbinding in IJburg. Het debat was georganiseerd door stadsdeel Oost naar aanleiding van de aanslagen door Islamitische Staat (IS / ISIS) in Parijs van 13 november 2015, waarbij 30 mensen in koelen bloede werden vermoord.
Vóór het debat had ik mensen gesproken die het hele debat een aanfluiting leek. ‘Verwacht je er iets van dan? Ik geloof niet in zulke debatten’, was de reactie. Lees verder
Joris Ivensplein, IJburg
Terwijl ik een paar weken geleden onderweg was naar een biologische winkel, klonk er Arabische muziek. Ik keek opzij, aan de overzijde van het uitgestorven Joris Ivensplein stond een rumoerige groep Marokkaanse hangjongeren in een steeg. Gelukkig was er een heel plein tussen hen en mij … Het leek me dat deze ontwikkeling het geringe publiek dat zich in het winkelcentrum begaf, ook nog zou afstoten. Ik liep de winkel in. Lees verder
In de Volkskrant van vandaag stond een ingezonden brief over de Brusselse migrantenwijk Molenbeek, broedplaats van islamitisch extremisten, aanhangers van de jihad, van het kalifaat, de sharia. Volgens de schrijver, die jarenlang in Molenbeek heeft gewoond, was bij instanties bekend dat de wijk door radicale islamieten werd overgenomen. Deze ontwikkeling werd echter met de mantel der liefde bedekt en op mensen die dit verval signaleerden werd ‘karaktermoord’ gepleegd. Onder een onfrisse politiek-correcte deken kon de haatcultuur van de islam bloeien. De wijk werd geliefd bij extremisten, mede omdat deze dichtbij uitvalswegen gelegen was. Met als triest gevolg dat in de huizen van deze wijk ongemerkt de snode plannen konden worden gesmeed voor de dodelijke terreur van vrijdag 13 november in Parijs, waarbij 130 doden vielen. Lees verder
Vlag van het kalifaat, Haveneiland-Oost
Als we uitgaan van de prognose van 3000 vluchtelingen per week (Bron: website Vluchtelingenwerk), dan arriveren in de komende jaren vele honderdduizenden islamitische migranten in ons landje aan de zee. De gezinshereniging meegerekend komen we dan op miljoenen asielzoekers in vier jaar. Al deze gezinnen moeten worden gehuisvest. De bouwsector is verheugd, want deze migratiegolf betekent een enorme impuls. De champagnefles wordt ontkurkt! En nog eens vier miljoen islamitische Syriërs zijn op de vlucht. Lees verder
Appartement schoonfamilie, vlak voor sloop Schoonouders waren inmiddels verhuisd
Eind jaren vijftig van de vorige eeuw betrok mijn schoonfamilie een zeskamerappartement aan de Louis Apolstraat, gelegen in de toen fonkelnieuwe Westelijke Tuinsteden. In den beginne de hemel op aarde, aldus mijn schoonfamilie, een wijk met mooie grote huizen, nette plantsoenen, waar de kinderen veilig konden spelen, een ruim winkelaanbod, kerken; licht, lucht en ruimte. Lees verder
Al snel gaat het je duizelen bij het horen van de aantallen vluchtelingen die de afgelopen tijd Nederland zijn binnengekomen. Welk aantal met verblijfstatus zit bijvoorbeeld in de AZC’s en hoeveel nieuwe vluchtelingen hebben er inmiddels een? Je wilt het graag weten, want de cijfers zijn relevant voor het tempo waarin Nederland in een sloppenwijk verandert, een toekomstbeeld dat zich onherroepelijk aftekent. Lees verder
Men zegt wel dat vinexwijken suburbaan zijn; ze zijn perifeer, gelegen aan de randen van de steden, zowel stedelijk als landelijk. In het beste geval zijn ze stedelijk in de betekenis dat de wijk goed ontsloten is en de voorzieningen nabij zijn. Landelijk betekent in het gunstigste geval, dorps, vrij van stedelijke problematiek, oases van rust en ruimte.
Bij stedelijk kun je echter tevens denken aan typisch grootstedelijke problematiek, van allochtone hangjongeren, criminaliteit, vandalisme en overlast, zoals deze zich in alle perifere wijken, buiten de ring van Amsterdam ̶ Nieuw-West, Zuidoost en Noord ̶ , voordoet. En dorps en landelijk kan zich ook kenmerken door een gebrek aan levendigheid en voorzieningen. Lees verder
Opstootje Haveneiland-West
Er ontspon zich een gesprek tussen ons. Her en der zat een vrouw met nat haar. Het huurhuis aan de overkant was eindelijk weer bewoond, Marokkaanse jongens fietsten voorbij. Het weer was onbestemd.
‘Waarom ben jij eigenlijk in IJburg komen wonen?’, vroeg ze.
‘Mijn man wilde een groot huis en ik wilde beslist in Amsterdam blijven … IJburg dus.’
‘Ik zie jou eerder in de Negen Straatjes dan in IJburg … een leuk appartementje …’
Ik lachte. Zo had ik mezelf nooit bekeken. ‘Dat vind ik van jullie ook. Als ik een zaak had, ging ik in de stad zitten en niet in IJburg.’
‘Ik zeg, het is een allochtone wijk, maar ze willen het niet weten … en het is stil … In de stad kun je gezellig met een glaasje op de stoep zitten. Daar is reuring… Je huis stond toch te koop?’ Lees verder