Vorige week was in het IJburg College een informatiebijeenkomst voor bewoners van IJburg. Alle IJburgers hadden een week eerder van de gemeente een brief in de bus ontvangen, ondertekend door de stadsdeelvoorzitter van Amsterdam-Oost. Wethouder centrale stad Laurens Ivens (SP) en Thijs Reuten, lid algemeen bestuur Oost, zouden het plan van de gemeente voor de (tijdelijke) huisvesting van ongeveer 320 statushouders en kwetsbare groepen op Haveneiland-West toelichten. Het aantal van 300, dat in de brief was vermeld, was intussen alweer toegenomen. Het ‘plusminus’ beloofde evenmin veel goeds. De zaal was dan ook afgeladen, bomvol met omwonenden en andere geïnteresseerde bewoners van IJburg. De stemming varieerde van ontgoocheld, vertwijfeld, verbijsterd tot boos. Een ding was me duidelijk: de gemeente had inmiddels iedere ambitie om het (stedelijke) Haveneiland te laten lukken, opgegeven. Lees verder
Categorie archieven: Wijk zonder Scheidslijnen
Polarisatie in IJburg onvermijdelijk
IJburg lijkt de rust zelve. Instanties en wat erger is, de media, doen er alles aan om de waarheid onder tafel te houden, te weten het feit dat IJburg polariseert. Is dat laatste vreemd in een Wijk zonder Scheidslijnen, waar mensen van ‘allerlei pluimage’ bij elkaar zijn gestopt? De spanningen lopen op in de woonblokken, waarvan enkele echte nachtmerrieblokken zijn, maar ook in de publieke ruimte waren er spanningen vanaf het moment dat corporaties vanuit de stedelijke vernieuwing probleemgevallen in IJburg plaatsten. En nu de stedelijke vernieuwing weer op gang komt, komen er opnieuw mensen uit probleemwijken bij. Zelf heb ik enkele keren met hen te maken gehad. Ik werd uitgescholden om mijn blogs en met de dood bedreigd. Bij een kennis met een poster van Geert Wilders sneuvelde al twee keer een raam. Bewoners wordt door de politie geadviseerd IJburg te verlaten. Zij zijn gevlucht naar Amstelveen.
Sloppenblok in de straat
Gisteren viel er een envelop van de gemeente Amsterdam in de bus. Er zat een brief in over tijdelijke bebouwing van een lege kavel verderop in de straat, ondertekend door de stadsdeelvoorzitter van Amsterdam-Oost. Er zal tijdelijke bebouwing verrijzen, waar asielzoekers met een verblijfsstatus en studenten in zullen worden gehuisvest; de menging is in het kader van de integratie. Sinds de asielzoekersinvasie vanuit met name Syrië in 2015 op gang kwam, kampt Nederland met het probleem van de huisvesting van de vele asielzoekers. Er zouden tienduizenden prefabhuizen uit de grond worden gestampt, liefst in woonwijken, vanwege de integratie. Zo moest heel Nederland verworden tot één grote sloppenwijk. Lees verder
Vreemde verbanden in IJburg
Een week of twee geleden vereerde Ahmed Marcouch, Tweede Kamerlid voor de Partij van de Arbeid (PvdA), IJburg met een bezoek. Hij was hier op uitnodiging van Safoan Mokhtari, een jongerenwerker/bandleider van Marokkaanse afkomst, die een jaar of drie geleden vanuit Geuzenveld naar IJburg was verhuisd. Met zijn Stichting Karaat-24 was hij eerder actief in het jongerenwerk van Nieuw-West en nu is hij dat in IJburg. Ook heeft hij een band, Vespa Gang. Zijn artiestennaam is Kami Kazi. Lees verder
Noodlijdende Kerk op IJburg breekt in plaats van heelt
De ontkerkelijking van Nederland zet gestaag door. In 2016 gaf maar liefst 67 procent van de Nederlanders aan onkerkelijk te zijn (bron: wikipedia). Kerken worden afgebroken, terwijl moskeeën verrijzen. Vinexwijk Amsterdam-IJburg kent dan ook geen kerkgebouw; voor een moskeegebouw in de wijk wordt geld ingezameld. De Protestantse Kerk Nederland (PKN) huurt een pand in een duistere blokkendoos op Haveneiland-West, de Binnenwaai. De ruit ervan laat een zoveelste ster zien: niet dominee Visser maar Marokkaanse hangjongeren maken hier de dienst uit. De dominee van de Binnenwaai zoekt toenadering tot het moskeebestuur van de aan de overzijde gelegen moskee. Hij heeft veel met hen gemeen; evenals het moskeebestuur is de dominee sterk anti-Wilders en pro-Palestijns. Er komen weinig mensen naar de kerk. Het is de dominee niet gelukt om een bloeiende gemeente op te bouwen.
Van wie is IJburg?

Onlangs sprak ik een Amsterdammer die, als zovelen, nog nooit in IJburg was geweest. Hij heeft belangstelling voor architectuur, maar de wijk is hem net een brug te ver. Zelfs Blijburg heeft hem niet kunnen verleiden tot een bezoek aan de wijk. De IJburgse middenstand vist nog steeds uit dezelfde vijver, met enkel vissen uit IJburg.
Jongerenwerk IJburg vertoont parallelle trekken
Een parallelle samenleving, waarbij islamitische bevolkingsgroepen afgezonderd van de westerse cultuur in aparte wijken leven, is sinds de recente aanslagen in Parijs en Brussel een groot gevaar voor de westerse democratie gebleken. Hierbij vielen door islamitisch geweld 160 doden. De aanslagplegers kwamen uit de buitenwijken van Parijs en Brussel. In Het Parool van zaterdag waarschuwt jongerenimam Elforkani voor islamitische terreurnetwerken in Amsterdam; we kunnen alleen maar gissen naar de wijken. Een aanslag is slechts een kwestie van tijd, aldus de imam, die in stadsdeel Nieuw-West werkzaam is, want ook in de hoofdstad zijn broeinesten van aanhang van Islamitische Staat (IS/ISIS) ontstaan. Lees verder
Parallelle samenleving kan ook ontstaan in Wijk zonder Scheidslijnen
Ed Pelsterpark, Haveneiland-West
De Wijk zonder Scheidslijnen lijkt het antwoord op een parallelle samenleving zoals die van Sint Jans-Molenbeek, Brussel, waar één bevolkingsgroep het straatbeeld domineert en jihadisme welig tiert. In een wijk zonder scheidslijnen immers wonen mensen van allerlei pluimage dwars door elkaar heen, arm, rijk, atheïst, christen, islamiet, asocialen en aangepaste mensen. Iedereen is er gelijk; je kunt aan de buitenkant van de huizen zelfs niet zien dat de een rijk is en de ander niet! Het is de ideale samenleving naar de standaard van de Partij van de Arbeid (PvdA) en de Socialistische Partij (SP). Hoewel ieder met gezond verstand weet dat de ideale samenleving niet bestaat in het aardse tranendal – alleen gelovigen denken dat eens het paradijs op aarde zal heersen –, blijken de socialisten van PvdA en SP echter keer op keer een hardnekkig geloof in de maakbare samenleving te hebben. Lees verder





