Wanneer je wijk wordt overgenomen door duistere figuren

Sinds enige tijd heb ik in IJburg te maken met intimidatie door duistere figuren. Ze proberen me de mond te snoeren. Het heeft te maken met mijn blogs, onze besloten Facebookgroep ‘IJburg, de andere kant. Ongecensureerd’ en Twitter. Kennelijk bevalt het ze niet dat ze in IJburg niet ongehinderd hun gang kunnen gaan. Ondermijning, drugshandel, dit alles speelt inmiddels in IJburg. Weliswaar lopen er hier naar verluidt 100-en rechercheurs rond, maar de politie is verder onzichtbaar.

De intimidaties begonnen in mei 2022 en nadat ik er een tijd geen last van had gehad, was het er de afgelopen week ineens weer. Een mij onbekende Marokkaanse, in het zwart geklede man sprak me bij AH IJburg aan. Hij noemde, terwijl ik hem passeerde, mijn naam en huisnummer. Beide keren dat ik in IJburg werd geïntimideerd, hingen samen met bijdragen op sociale media over ondermijning in de wijk. Steeds als dit soort creeps me intimideren, voel ik me onveilig en bel ik de politie om het te melden.

Ik weet goed waartoe deze creeps in staat zijn, maar wil me niet bang laten maken. Ik ben niet belangrijk genoeg om te worden ontvoerd of vermoord, denk ik dan. En dat is ook zo. Ik wil me de mond niet laten snoeren. Je weet inmiddels dat in IJburg duistere zaken spelen en dat criminelen de wijk willen overnemen. Je kunt dit niet laten gebeuren en er niets van zeggen. De politiek doet niets; de mainstream media zwijgen.

Kroonprinses Amalia zit sinds kort gedwongen thuis, omdat ze door vertegenwoordigers van de georganiseerde misdaad wordt bedreigd. De Mocromaffia rukt in Nederland steeds verder op, ook in Amsterdam-IJburg.

Verkeerde afslag (met update)

Appartementengebouw op Haveneiland-West waar 12 september 2019 een inval van een arrestatieteam was

De nieuwe Vinex-wijk Amsterdam-IJburg lonkte. De witte brug leek garant te staan voor een fijne toekomst. Het was 2002. Achter de brug zou alles beter worden. In 2004 kwamen we er wonen. We waren blij. Inmiddels is het 2019. En de fijne droom is al een tijd voorbij.

Een jaar of wat geleden vroeg een man, filmmaker, me hoe ik in godsnaam had kunnen belanden in een ellendige wijk als IJburg. Ik antwoordde iets van een groot huis. Zoals vrijwel iedereen die in IJburg is komen wonen. Amsterdamse huizen zijn immers veelal klein. Alleen in IJburg werden grote huizen gebouwd. Niet alleen koophuizen maar ook sociale huurhuizen voor grote (islamitische) gezinnen. Een vraag die ik mezelf wanneer we over het troosteloze eiland struinen vrijwel dagelijks stel: hoe hebben we de afslag IJburg kunnen nemen? Het bleek de verkeerde. Lees verder