Paleis in een vijandige omgeving

‘A man’s home is his castle’, zo luidt het gezegde. Mijn huis is een paleisje; weliswaar is het in verval nadat ik er twaalf jaar heb gewoond, maar aangezien we het recent hebben opgelapt, kan het de komende tijd weer mee. De tuin is fijn en de ligging aan het water subliem. Ik ben niet de enige in Amsterdam-IJburg die tevreden is met het huis. Op de kunstmatige eilanden wonen mensen aanzienlijk ruimer dan binnen de ring Amsterdam, wat voor velen een van de verlokkingen was om de BH-brug over te komen en zich hier te nestelen.

Als ik met mijn zus in de auto zit, vraagt ze: ‘Moet je jezelf er nog steeds van overtuigen dat je wilt verhuizen?’
‘Nee, ik weet het nu zeker,’ antwoord ik. ‘Veiligheid is een basisvoorwaarde voor een goede wijk.’ Een week ervoor hadden Marokkaanse jongeren op de markt van IJburg mijn naam gescandeerd en me met een blikje en etenswaar bekogeld. Het voelt sindsdien nog minder veilig om alleen door de wijk te wandelen. Lees verder

Haatpaleizen gaan hun ‘zalige’ gang

moskee

Als er iets onbegrijpelijk blijft, is dat met name in ‘kwetsbare wijken’ in Nederland haatpaleizen verrijzen, waar openlijk maar meestal heimelijk vijandigheid jegens onze westerse cultuur en beschaving wordt gepredikt, die ongestraft haat en verdoemenis kunnen blijven zaaien. Of het nou om gaat radicale moskeeën in Utrecht-Overvecht, Amsterdam-Slotervaart of Amsterdam-IJburg. En om die ontelbare andere moskeeën, in Almere, Eindhoven, Den Haag.  Met name onbegrijpelijk is dat deze haattenten ongestoord hun onzalige gang kunnen blijven gaan. Lees verder