Vorige week maandag liepen we door de doodstille Jan Tooropstraat, Overtoomse Veld, Amsterdam Nieuw-West. Het zonnetje scheen, terwijl we door de oude wijk van mijn man wandelden, op weg naar OLVG West. Veel van de huizenblokken aldaar, waaronder dat van mijn schoonfamilie, die in hetzelfde blok als Mohammed B. had gewoond, waren inmiddels gesloopt. De grote veelal katholieke gezinnen, die de mooie huurappartementen sinds eind jaren ’50 van de vorige eeuw hadden bewoond, waren met medeweten van de gemeente Amsterdam vervangen door grote Marokkaanse gezinnen, waaronder dat van Mohammed B. Het ene na het andere Hollandse gezin was er vertrokken nadat de Marokkaanse gezinnen verschenen. Alras was de wijk tot een islamitisch getto verworden.
Nadat de wijk sterk verpauperd was geraakt, besloot de gemeente dat de slechtste blokken moesten worden gesloopt, waaronder dat van mijn schoonfamilie. In plaats van de oude huurhuizen verrezen gemengde blokken van sociale huur en koop onder andere aan de Louis Apolstraat, van mijn schoonfamilie en de Hart Nibbrigstraat, van Mohammed B.
In de Jan Tooropstraat kwam ons intussen een vrouw tegemoet, geheel gehuld In een wijd zwart gewaad tot op de grond, van wie alleen een glinstering in de duisternis verried dat ze ogen had. Nadat de moslima ons had gepasseerd, draaide ik me om en filmde haar, verbijsterd dat dit doodse wezen zich op de Hollandse straten begaf. Na een motie van de politieke partij Vrijheid Voor Democratie (VVD) was het wachten op een verbod van de nikab in Nederland. In veel andere Europese landen, Oostenrijk , België, Bulgarije, Denemarken, Frankrijk, Italië, Luxemburg Zwitserland en Portugal was deze inmiddels in de openbare ruimte verboden. De nikab stond voor mij voor de ‘bruiden’ van Islamitische Staat (IS) en het kalifaat, voor de dood en het verderf, die deze mensen in het Midden Oosten zaaiden en in de toekomst ongetwijfeld bij ons.
Kort erna plaatste ik het filmpje van de onherkenbare vrouw op Facebook met de tekst ‘In Amsterdam Overtoomse Veld komen we de dood tegen’. Nadat enkele dagen waren verstreken, ontving ik een Messenger-bericht van een bezorgde vrouw, die me waarschuwde dat mensen elkaar zaten op te fokken naar aanleiding van het bewuste filmpje en dat er bedreigingen werden geuit. Inmiddels was het filmpje meer dan 135.000 keer bekeken en ik las honderden de haatreacties, waaronder veel met foto’s van mij en mijn adres. Ik belde de politie omdat ik me inmiddels niet langer veilig voelde. De dienstdoende agente zei dat we in een multiculturele samenleving waren beland en dat zo’n filmpje voor sommige geloofsgroepen nu eenmaal gevoelig lag. Ik zei dat mijn filmpje binnen de vrijheid van meningsuiting viel en dat ik me onveilig voelde. Ze raadde me aan het filmpje te verwijderen, wat ik deed nadat ik screenshots had gemaakt. Inmiddels was het op Facebook ruim 140.000 keer bekeken. Op Instragram en TikTok liet ik het staan.
Die zondag werd ik gebeld door een agent van politie Purmerend, die onmiddellijk een verhaal afstak over racisme van mijn kant en dat ik dergelijke haatreacties had kunnen verwachten. Ik kon, zei ze, geen aangifte doen, want het zou kunnen dat ik dan zelf strafbaar werd gevonden.
Een heel zorgelijk narratief, nu de politie bij strafbare gedragingen van bepaalde groepen, zoals strenge islamieten, de racismekaart trekt, met als doel deze groepen te appeasen. Met dit beleid krijgt deze groep in plaats van de politie het monopolie op geweld met alle destructieve gevolgen voor onze democratische rechtstaat van dien.