Viering 15 jaar Wijk zonder scheidslijnen Amsterdam-IJburg farce

Viering 15 jaar IJburg, Joris Ivensplein, Haveneiland-West

Drie dagen voor de viering van 15 jaar IJburg bevestigden Marokkaanse jongeren een mortierbom aan het appartement van de kersverse dominee van IJburg en zijn man, op Haveneiland-West. De jongeren werden tijdens hun werk betrapt en vluchtten. Als de bom was afgegaan, was de schade verwoestend geweest. Vernietigend.

Het kenmerkt de mislukking van de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg, waarbij (veelal islamitische) migrantengezinnen in het kader van de stedelijke vernieuwing vanuit de achterstandswijken van Amsterdam op het Haveneiland werden gehuisvest. In Amsterdam-IJburg werden immers speciaal voor de grote migrantengezinnen sociale woningen gebouwd, in duistere woonblokken, gemengd met koophuizen.

Want als er iemand zich niet aflatend had ingezet voor het lukken ervan was het wel de dominee, die vanaf zijn inwijding enthousiast verbinding zocht met de islamitische gemeenschap, waarvan ook vele foto’s getuigen.

Het nieuws over de aanslag op de dominee en zijn man kwam drie weken erna naar buiten, in een groot artikel in Het Parool. Hoewel allang bekend was dat het een aanslag van Marokkaanse jongeren betrof, werd hierover in het artikel in alle talen gezwegen. Er werd zowaar impliciet naar de eigen christelijke groep gewezen. Het bewijst dat het taboe op het benoemen (door de media) van de problemen van samenleven met islamitische bevolkingsgroepen nog steeds levensgroot is. De politie Amsterdam zweeg zelfs in alle talen over deze morbide aanslag. Naar de reden ervan is het gissen. Angst voor reputatieschade van de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg ligt voor de hand, drie dagen voor de viering van het 15 jarig bestaan ervan.

Op het feest van de gemeente Amsterdam werd op het door Marokkaanse jongerenoverlast geteisterde Joris Ivensplein gezongen, ‘Samenleven … Nederland wordt steeds rechtser…’ Er was een halalbuffet; eten voor moslims was gratis. De vele tafels waren nauwelijks bezet. Het feestje ter ere van het 15-jarig bestaan van de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg was een grote farce. Niet verwonderlijk dat Nederland steeds rechtser wordt.

 

Kerk PKN Amsterdam-IJburg in verval

Kerk op IJburg, Ed Pelsterpark

 

Onlangs aten mijn familie en ik bij een Italiaans restaurant, aan de IJburglaan. Nadat we hadden plaatsgenomen, spotte ik aan een tafel naast ons een gezelschap, onder wie een lid van het kernteam van de Protestantse Kerk op IJburg van de PKN (Protestantse Kerk Nederland). Het was een grote gezette man met een onverzorgd voorkomen, die ik herkende als degene, die me voor de Vomar in Winkelcentrum IJburg om mijn stem op Geert Wilders voor ‘poep’ en ‘stront’ had uitgescholden. ‘Dat ben jij, Xandra Lammers!’, zo had hij me toegevoegd, terwijl ik de hele man niet eens kende.

Ik was verbaasd toen ik enige tijd erna zag dat deze man hoog in de gelederen van de Kerk op IJburg was opgeklommen. Eigenlijk was het weer niet verbazingwekkend, aangezien de toenmalige predikant, Rob Visser, fervent Wilders-hater was. Volgens deze voorganger stonden Geert Wilders en zijn aanhang voor een ‘verderfelijke haatcultuur’, die door de kerk moest worden gestopt. Kennelijk vond men in de Kerk op IJburg dat je Wilders-stemmers op straat gewoon ongestraft kon uitschelden. Eigenlijk heel mooi werd dat ongetwijfeld geacht, een daad van verzet. Mij leek het eerder een teken van moreel verval. Lees verder