Viering 15 jaar Wijk zonder scheidslijnen Amsterdam-IJburg farce

Viering 15 jaar IJburg, Joris Ivensplein, Haveneiland-West

Drie dagen voor de viering van 15 jaar IJburg bevestigden Marokkaanse jongeren een mortierbom aan het appartement van de kersverse dominee van IJburg en zijn man, op Haveneiland-West. De jongeren werden tijdens hun werk betrapt en vluchtten. Als de bom was afgegaan, was de schade verwoestend geweest. Vernietigend.

Het kenmerkt de mislukking van de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg, waarbij (veelal islamitische) migrantengezinnen in het kader van de stedelijke vernieuwing vanuit de achterstandswijken van Amsterdam op het Haveneiland werden gehuisvest. In Amsterdam-IJburg werden immers speciaal voor de grote migrantengezinnen sociale woningen gebouwd, in duistere woonblokken, gemengd met koophuizen.

Want als er iemand zich niet aflatend had ingezet voor het lukken ervan was het wel de dominee, die vanaf zijn inwijding enthousiast verbinding zocht met de islamitische gemeenschap, waarvan ook vele foto’s getuigen.

Het nieuws over de aanslag op de dominee en zijn man kwam drie weken erna naar buiten, in een groot artikel in Het Parool. Hoewel allang bekend was dat het een aanslag van Marokkaanse jongeren betrof, werd hierover in het artikel in alle talen gezwegen. Er werd zowaar impliciet naar de eigen christelijke groep gewezen. Het bewijst dat het taboe op het benoemen (door de media) van de problemen van samenleven met islamitische bevolkingsgroepen nog steeds levensgroot is. De politie Amsterdam zweeg zelfs in alle talen over deze morbide aanslag. Naar de reden ervan is het gissen. Angst voor reputatieschade van de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg ligt voor de hand, drie dagen voor de viering van het 15 jarig bestaan ervan.

Op het feest van de gemeente Amsterdam werd op het door Marokkaanse jongerenoverlast geteisterde Joris Ivensplein gezongen, ‘Samenleven … Nederland wordt steeds rechtser…’ Er was een halalbuffet; eten voor moslims was gratis. De vele tafels waren nauwelijks bezet. Het feestje ter ere van het 15-jarig bestaan van de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg was een grote farce. Niet verwonderlijk dat Nederland steeds rechtser wordt.

 

Jongerenwerker Amsterdam-IJburg koestert radicaal gedachtegoed (Met updates)

Printscreen afbeelding Facebookpagina Safoan Mokhtari, alias KAMI-KAZI (KroonArabierenMitsIslamitisch-KogelsAanZionistischeInfiltranten), als Arabische strijder

Sinds 2013 is Safoan Mokhtari (33), alias rapper Kami Kazi, ambitieus jongerenwerker in IJburg. Eerder woonde hij in Amsterdam-Geuzenveld, waar hij opgroeide en bevriend raakte met Ahmed Marcouch (PvdA), indertijd stadsdeelvoorzitter Slotervaart en inmiddels toekomstig burgemeester van Arnhem. Mokhtari was in stadsdeel Amsterdam Nieuw West, onder andere met zijn stichting 24-Karaat, opvallend maatschappelijk actief, mede voor de PvdA, voordat hij enige jaren geleden naar IJburg verhuisde.

Safoan Mokhtari, die in zijn jonge jaren verschillende keren vastzat, kwam tot zelfinzicht en koos het rechte pad. In zijn jeugdjaren haatte hij de Hollanders, zo is te lezen op de website ThePostOnline, die fragmenten van de autobiografie van Ahmed Marcouch publiceerde. Evenals de andere Marokkaanse jongeren die in zijn oude wijk Amsterdam-Geuzenveld haat jegens die’ kuthollanders’ koesterden. Inmiddels heeft hij echter het licht gezien en zijn eerdere houding van haat jegens de westerse samenleving omgezet in ‘liefde en positieve energie’. Lees verder

‘Gated Communities’ in de Wijk zonder Scheidslijnen Amsterdam-IJburg

Woonblok met hek, Bert Haanstrakade, IJburg

Aan de overzijde van het water eindigt de Wijk zonder Scheidslijnen Amsterdam-IJburg. Het socialistische experiment, waarbij de gemeente Amsterdam kopers en migrantengezinnen in blokken dwong om samen te leven, kon er vanwege de financiële crisis van 2008 geen doorgang vinden. Vóór die tijd werd op Haveneiland-West gemengd blok na gemengd blok opgeleverd, waarvan de sociale woningbouw werd ingevuld met grote migrantengezinnen uit Amsterdam-Nieuw-West, -Noord en -Zuidoost. In die stadsdelen werden huizen gesloopt en de bewoners ervan werden naar IJburg overgeplaatst. In IJburg werd sociale woningbouw speciaal voor grote gezinnen gerealiseerd. Amsterdam was opgelucht dat de verplaatsing op gang kon komen, was in een brochure van 2003 te lezen.

Toen wij in 2008 ons huis kochten, het tweede in IJburg, was er aan de overkant van het water, de bouwstrook langs de Bert Haanstrakade, een gemengd blok gepland. Er zou een hoge, sociale flat verrijzen en er zouden koophuizen komen, waarvoor geen animo bleek te zijn. De bouwlocatie aan het IJmeer bleef jarenlang onbebouwd. Pas toen het Blok naar zelfbouw werd herontwikkeld, kwam in 2013 de verkoop weer op gang. Er verrezen vrijstaande villa’s, met tuinen aan de Polygoongracht en stadsvilla’s met zicht op het IJmeer. Ze zijn alle verschillend, groot, klein, uit witte, rode, bruine steen opgetrokken, uit hout. In de villa’s aan de gracht wonen jonge gezinnen. Het is er vrolijke wereld, in de zomer wanneer er wordt gezwommen, gevaren of gebarbecued. In de winter, als alleen ‘ons’ deel van de gracht wonderlijk genoeg met ijs bedekt is, wordt er geschaatst en gesleed. Heel anders dan in de duistere wereld van de Wijk zonder Scheidslijnen, met vandalisme, schietpartijen en andere criminaliteit.

We wandelden wel door het blok van zelfbouwhuizen. Het voelt er vrij, anders dan de koopblokken ernaast, die hoge hekken hebben. Sinds kort heeft ook het blok aan de overzijde van het water borden met Verboden Toegang voor Onbevoegden. De blokken lijken Gated Communities, zoals je die in het buitenland wel hebt. Het wachten is op een nieuw hek in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg.