Commotie om foto

De foto die de chef kunst van Het Parool afgelopen zondag op Twitter plaatste, veroorzaakte aanvankelijk geen enkele commotie. Het was een foto van vier islamitische kinderen op het terrein van een gemengd blok van Haveneiland-West, IJburg. Het terrein is openbaar en wordt mede als speelplek gebruikt. De twee jongens op de foto waren islamitisch gekleed, in lange witte jurken. De meisjes zagen er nog ‘gewoon’ uit; ze droegen geen hoofddoek. Het was vond ik een veelzeggende foto.

Feit is immers dat IJburg in rap tempo islamiseert. Met name sinds Safoan Mokhtari, alias Kami-Kazi (Kroon Arabieren Mits Islamitisch-Kogels Aan Zionistische Infiltranten), van Amsterdam Nieuw-West naar IJburg is verhuisd, heeft de islamisering op het eiland een grote vlucht genomen. De streng-islamitische Mokhtari, bevriend met Ahmed Marcouch, treedt geregeld op namens Moskee IJburg, waarvoor hij is gevraagd om tot het bestuur toe te treden. Ook is hij betrokken bij WhatsupIJburg, een gesubsidieerd project voor jongeren in IJburg. En hij is actief voor de jongerenvoorziening IJtopia, waar vrijwel direct na opening in 2015 een iftar door Mokhtari en de moskee werd gegeven. Recent was er een grote iftarviering op het Joris Ivensplein, Haveneiland-West, die door onder anderen Mokhtari, namens Moskee IJburg, was georganiseerd. Ook stadsdeel Oost was prominent vertegenwoordigd. Eerder was er al een iftarviering in het (gesubsidieerde) jongerenwerk, waaronder WhatsupIJburg en Dynamo. Mokhtari is inmiddels werkzaam voor de gemeente Amsterdam.

De bewuste foto plaatste ik dan ook met de tekst ‘Islamistisch IJburg’ in een retweet. Vrijwel direct ontstond er commotie. Er volgde een reactie van het anonieme Twitteraccount LadyRif: ‘Erg vies&laag om wederom foto’s van kinderen te gebruiken voor je #haatzaaiende praktijken! #IJburg #Engerd Lees je mee @polijburgwest’.

Van dit Twitteraccount ontving ik al eerder soortgelijke reacties op foto’s van IJburg die ik op mijn Twitteraccount plaatste, waarop ook kinderen stonden. Met steeds een cc-tje aan de politie. Van deze reacties heb ik in oktober 2017 melding gedaan bij Bureau Balistraat, Amsterdam-Oost, waarna de verdachtmakingen stopten.

Gelukkig ontving ik nooit een verzoek van de politie tot verwijdering van de bewuste foto’s. Ik deed immers niets strafbaars. Tot ik gisteren per e-mail het volgende verzoek van een woordvoerder Team Media en Publiciteit van politie Amsterdam ontving:

Beste Xandra,

Via via krijg ik het verzoek om je te benaderen om de foto’s van de kinderen die je geretweet hebt van Jan Pieter Ekker op je twitteraccount te verwijderen. Het gaat om de twee meisjes en twee jongetjes die je een dag geleden hebt geplaatst. Kennelijk zijn  de ouders niet blij met de publicatie van deze foto’s.

Met vriendelijke groet,

Ook Jan Pieter Ekker, chef kunst Het Parool, die de bewuste foto oorspronkelijk via zijn Twitteraccount had geplaatst, had volgens de woordvoerder een dergelijk verzoek van de politie ontvangen.

Ik antwoordde dat ik mijn retweet van de bewuste foto niet zou verwijderen. Ik had niets strafbaars gedaan en eenvoudigweg gebruik gemaakt van het recht op vrijheid van meningsuiting.

Hierop ontving ik het volgende antwoord:

Beste Xandra,

Ik heb nergens geschreven dat het strafbaar is. Het gaat er om dat de ouders van deze kinderen het vervelend vinden en dat verzoek hebben gedaan. Hetzelfde verzoek gaat ook naar Ekker.

Als mensen ongewild een foto van je kinderen plaatsen op internet dan mag je daar als ouders toch iets van vinden.

Met vriendelijke groet,

Ik was verbaasd: ik ontving een verzoek van de woordvoerder politie Amsterdam tot verwijdering van een retweet en ik had niets strafbaars gedaan. Kennelijk trad de politie op als vertegenwoordiger van de islamitische ouders van de kinderen die op de bewuste foto stonden. De ouders waren er duidelijk niet van op de hoogte dat het plaatsen van een foto met neutrale tekst niet strafbaar is. Normaliter doe je aangifte van strafbare feiten op het politiebureau. Maar in dit geval was er geen aangifte van een strafbaar feit gedaan, maar een verzoek aan de politie of zij de bewuste foto wilde laten verwijderen. De politie Amsterdam begaf zich mijn inziens dan ook ten onrechte op een civielrechtelijk terrein. Alleen de burgerrechter heeft immers de bevoegdheid om in een vonnis een foto te laten verwijderen. En niet de politie. Het was misschien niet zo bedoeld, maar het verzoek tot verwijdering voelde als intimidatie. Niemand wil immers met de politie te maken krijgen, als dat niet hoeft.

  • Inmiddels heb niet ik, maar heeft de chef kunst van Het Parool, Jan Pieter Ekker, de bewuste foto onder druk van de politie Amsterdam van zijn Twitteraccount verwijderd. Deze foto is dan ook niet meer beschikbaar. Mijn retweet met de bewuste foto is dat nog wel.

Dinsdag, 19 juni 2018

Jongerenwerker Amsterdam-IJburg koestert radicaal gedachtegoed (Met update)

Printscreen afbeelding Facebookpagina Safoan Mokhtari, alias KAMI-KAZI (KroonArabierenMitsIslamitisch-KogelsAanZionistischeInfiltranten), als Arabische strijder

Sinds 2013 is Safoan Mokhtari (33), alias rapper Kami Kazi, ambitieus jongerenwerker in IJburg. Eerder woonde hij in Amsterdam-Geuzenveld, waar hij opgroeide en bevriend raakte met Ahmed Marcouch (PvdA), indertijd stadsdeelvoorzitter Slotervaart en inmiddels toekomstig burgemeester van Arnhem. Mokhtari was in stadsdeel Amsterdam Nieuw West, onder andere met zijn stichting 24-Karaat, opvallend maatschappelijk actief, mede voor de PvdA, voordat hij enige jaren geleden naar IJburg verhuisde.

Safoan Mokhtari, die in zijn jonge jaren verschillende keren vastzat, kwam tot zelfinzicht en koos het rechte pad. In zijn jeugdjaren haatte hij de Hollanders, zo is te lezen op de website ThePostOnline, die fragmenten van de autobiografie van Ahmed Marcouch publiceerde. Evenals de andere Marokkaanse jongeren die in zijn oude wijk Amsterdam-Geuzenveld haat jegens die’ kuthollanders’ koesterden. Inmiddels heeft hij echter het licht gezien en zijn eerdere houding van haat jegens de westerse samenleving omgezet in ‘liefde en positieve energie’. Lees verder

‘Gated Communities’ in de Wijk zonder Scheidslijnen Amsterdam-IJburg

Woonblok met hek, Bert Haanstrakade, IJburg

Aan de overzijde van het water eindigt de Wijk zonder Scheidslijnen Amsterdam-IJburg. Het socialistische experiment, waarbij de gemeente Amsterdam kopers en migrantengezinnen in blokken dwong om samen te leven, kon er vanwege de financiële crisis van 2008 geen doorgang vinden. Vóór die tijd werd op Haveneiland-West gemengd blok na gemengd blok opgeleverd, waarvan de sociale woningbouw werd ingevuld met grote migrantengezinnen uit Amsterdam-Nieuw-West, -Noord en -Zuidoost. In die stadsdelen werden huizen gesloopt en de bewoners ervan werden naar IJburg overgeplaatst. In IJburg werd sociale woningbouw speciaal voor grote gezinnen gerealiseerd. Amsterdam was opgelucht dat de verplaatsing op gang kon komen, was in een brochure van 2003 te lezen.

Toen wij in 2008 ons huis kochten, het tweede in IJburg, was er aan de overkant van het water, de bouwstrook langs de Bert Haanstrakade, een gemengd blok gepland. Er zou een hoge, sociale flat verrijzen en er zouden koophuizen komen, waarvoor geen animo bleek te zijn. De bouwlocatie aan het IJmeer bleef jarenlang onbebouwd. Pas toen het Blok naar zelfbouw werd herontwikkeld, kwam in 2013 de verkoop weer op gang. Er verrezen vrijstaande villa’s, met tuinen aan de Polygoongracht en stadsvilla’s met zicht op het IJmeer. Ze zijn alle verschillend, groot, klein, uit witte, rode, bruine steen opgetrokken, uit hout. In de villa’s aan de gracht wonen jonge gezinnen. Het is er vrolijke wereld, in de zomer wanneer er wordt gezwommen, gevaren of gebarbecued. In de winter, als alleen ‘ons’ deel van de gracht wonderlijk genoeg met ijs bedekt is, wordt er geschaatst en gesleed. Heel anders dan in de duistere wereld van de Wijk zonder Scheidslijnen, met vandalisme, schietpartijen en andere criminaliteit.

We wandelden wel door het blok van zelfbouwhuizen. Het voelt er vrij, anders dan de koopblokken ernaast, die hoge hekken hebben. Sinds kort heeft ook het blok aan de overzijde van het water borden met Verboden Toegang voor Onbevoegden. De blokken lijken Gated Communities, zoals je die in het buitenland wel hebt. Het wachten is op een nieuw hek in de Wijk zonder Scheidslijnen IJburg.